logo 

 yvon

Ik ben geboren in Vlaardingen.

Wanneer? Als je van ‘googlen’ en rekenen houdt: Dertig jaar nadat Guus Kuijer 
(mijn lievelingsschrijver) op de wereld kwam en drie jaar voordat hij zijn 
eerste boek over Madelief (mijn lievelingsboek) schreef.
Mijn jeugd heb ik gevierd in Gouda (nog steeds eet ik een halve kilo kaas per week!).
Na Gouda kwamen Rotterdam, Amsterdam, Dublin, Trier (Duitsland) en Tongeren (België).
Ergens onderweg werd ik verliefd op Richard (de liefste..), zijn we getrouwd
en kregen we een zoon en een dochter. (Lucas en Lotte; de twee leukste..),
adopteerden we kat Sushi (de schattigste..) en namen we er twee honden bij
(Luigi en Kenzo; de meest modderige..!).
Met zijn allen wonen we in een klein dorp in België. Niet ver van de stad Luik.
Ze spreken hier Frans, dus ik ook, un petit peu.
Als de stemmen van mijn kinderen niet stilstaan, de honden aan de deur krabben
omdat ze moeten plassen of als de kat om eten zeurt, verstop ik me soms in een boek.
Van verdwijnen in mooie zinnen word ik rustig. Dan zijn mijn eigen gedachten ook eens stil.
Die zijn namelijk voortdurend bezig.
In mijn hoofd heb ik al duizend boeken geschreven.
Hoe het komt dat pas nu de eerste in een echte harde kaft verpakt zit?
Ik ben een beetje lui en een heleboel chaotisch.
Van woorden zinnen maken is erg leuk. Een verhaal schrijven is best moeilijk.
Daarvoor ben ik zelfs een tijd naar school geweest om een studie literaire creatie te volgen.
Voor schrijven heb je natuurlijk wat gevoel en verstand van taal nodig.
Wat je daarnaast kunt leren is hoe je een verhaal ‘bouwt’.
Ik had een strenge juf, die me enorm geholpen heeft. 
Haar stem klinkt af en toe nog in mijn hoofd! 
‘Zitten blijven en tikken Yvonne. Als je denkt dat je klaar bent,
dan ben je waarschijnlijk pas op de helft.’ 
Toen ik mijn diploma kreeg, lukte het opeens wel om de letters in mijn hoofd
op te rapen en ze te gebruiken voor een verhaal.
Tegenwoordig ben ik wat minder lui (dat kun je ook leren..!).
Mijn eerste boek ligt in de winkel en ik ben heel benieuwd wat de kinderen,
die het lezen ervan vinden. Ik denk en schrijf ondertussen aan nieuwe verhalen.
Een boek voor kleuters, een verhaal voor pubers en een vervolg op dat eerste boek.
Allemaal tegelijk, chaotisch ben ik namelijk nog steeds! 

(O ja, en spruitjes, die vind ik dus heerlijk!)