Rode vlekjes op mijn voeten

Ik pomp lucht in het éénpersoons-luchtbed op zijn kamer. Het ligt er wat zielig bij op de kale vloer. Verder staan hier alleen nog maar een wasmand (vol) en een prullenbak (voller). Heeft hij gelukkig toch wat spullen laten staan.

Luuk is verhuisd. Met twee vrienden naar een huis aan de andere kant van het geluk. Ze hebben er nog lang naar moeten zoeken. Huizen in Maastricht zijn geen vlaaien. De etalages staan er niet echt mee vol. Het was een frustrerend lesje in zoeken, hopen en wachten. En wij maar mee duimen. Dat het lukken zou, die huizenjacht. Want schreef ik in mijn vorige blog niet dapper, dat hij hier thuis wel afgebakken was. Dat ie op eigen benen vast nog veel leuker verder zou groeien.

Tja.. .

Ik schreef maar wat.

Eczeem. Een paar weken nadat Cok stierf, begon het. Rode vlekjes op mijn voeten. Ontwikkelde ik misschien een allergie voor kaas of kiwi. Witte wijn misschien? De huisarts schreef een crème voor. Die hielp niet. De sapkuur op het Belgisch platteland ook niet. Ik probeerde verder bietensap, geen wijn, wel wijn en anti eczeem-meditatie. De rode plekken bleven.

Eigenlijk wist ik diep van binnen wel waar het vandaan kwam. Ik had het al eens eerder gehad. Toen een ander iemand plots uit mijn leven verdween. Rouw sierde mijn voeten.

En aan rouw doet alleen de lieve tijd iets.

Een maand geleden klaarde het op. Al had ik de tijd wel een handje geholpen. Mezelf af en toe aan het huilen gemaakt. Daarvoor hoefde ik alleen maar te luisteren naar Leaving on a Jet Plane. Nooit gedacht dat John Denver mijn voeten nog eens terug roze zou zingen.

Toen vond Luuk dat huis.

En overnacht, pats boem, zijn de rode vlekken op mijn voeten terug.

Ik ga niet smeren of sap-vasten. En mijn tranen zoek ik al helemaal niet op. Want Luuk is dan wel het huis uit. Hij leeft gewoon zijn leuke leven. Vol vrienden, studie, baantjes en met ook nog eens een heel leuk meisje in zijn buurt. Wat anders dan over zijn schouder meegenieten, kan ik daarmee doen? Niks toch. En dat snappen mijn voeten binnenkort heus wel.

Bovendien, van een vol leven wordt iedereen wel een keer hongerig of moe. Dus ik pomp het luchtbed helemaal vol.

 

Tot de volgende

X Yf

 

*Tekst foto: uit het lied ‘Kom terug’ van Spinvis

was ik maar bij moeder thuis gebleven

Kraters blauw
Lucht rood
dampen
stank enorm
scherpe geluiden
dwars door
mijn hoofd
Ik voel
stilte
kilte
koelte van
dampen
Omnium 4
mensen gingen
kwamen nooit
meer terug
opgegeten door ruimtewezens
Ik zie
schimmen in
de duisternis
afgrijselijke
geluiden komen
in mijn richting
en dan
zie ik ze
de ruimtewezens
ze zijn groot
lijken op een
mammoet
10 tentakels
5 ogen
slagtanden
groot gebit
Dit avontuur
ga ik niet
overleven
mijn laatste uren
zijn geteld
Mijn haren
staan rechtop
Was ik maar
bij moeder
thuisgebleven!

planeet van licht

Planeet van het licht

Gekleed in mijn jurk van veren
Zet ik een eerste stap
Trap op een zachte deken

Twee lichtfiguren
Hand in hand
Lopen over onzichtbare muren

Voel de ijle lucht
In mijn longen
Dansend in het rond

De oude dame
Gouden haren
Hoor ik ritmisch slaan

Op haar drum
Brengen zachte tonen leven
Laten licht helder schijnen

Wanneer wij verdwijnen
Achter de onzichtbare muur
Voor de duur van dat moment

De oude dame
Leest ons voor
Langzaam en rustig

Tussen lichtbloemen gezeten
Weten wij te luisteren
Horen haar warme stem

Staand in het licht
Zilveren draden in haar gezicht
Lichten langzaam op

Dansen is wat zij wil
Een ritueel
Veel licht, veel liefde
Haar ogen glanzen

Op het ritme van de drum
Bewegen wij voort
Ik in mijn jurk van veren

Vlechten wij de handen in elkaar
Worden op dat moment
Een sterke lichtkracht gewaar

Paradijsvogel

Tropische vogel
Koos pardoes
Het verkeerde pad
Toen zij eindelijk
Haar gele regenlaarsjes had

Is gespot
Met bruine polkadot
Op haar laarsjes
En een nat verenpak

Beetje stout
Gaat zij nu
Haar eigen weg
Door het Tropisch regenwoud

Legt haar veren te drogen
In de zon
Modderpoel blijkt waterplas
Glashelder

Voor haar een geweldige tijd
Het paradijs op aarde
Schat deze ondeugende vogel
Haar verblijf in deze tropische tuin
Op grote waarde

Vanbuiten is zij mooi
Vanbinnen prachtig
Ligt de wereld
Voor haar open

Schaamt zich niet langer
Voor haar gele laarsjes
Met polkadot
Haar verenkleed bruin

In deze tropische tuin
Met de zon in het gezicht
Blijkt de tropische vogel
Een prachtige paradijsvogel te zijn