Hoogtevrees

De torenflat op de 13 etage

het is nog vroeg in de avond

Met tante zit ik

op het enge stukje beton met voor een hekje

in de verte te kijken

Tante gaat naar binnen

Ik heb trillende knieën vanwege de hoogte en het lage hekje

Zij heeft hier weinig last van

Even later komt ze met een tableau koffie en vlaai

dat ze op  een te klein tafeltje zet

De zon gaat in oranje kleur onder

Ze geeft mij een stuk vlaai in een hand

en

de kop koffie in mijn ander hand

Ik schrik

Dan gooi ik

met trillende handen

de koffie en vlaai het hekje over

veertig meter omlaag

Tante begint te schaterlachen

en zegt:

‘Zullen we toch maar binnen gaan zitten.’

Hoog in de bergen

Hoog in de bergen

Kijkend over de rand
Een berg
Krijg ik kriebels in mijn buik

Boven hoog, in de lucht
Zucht ik diep
In een duikvlucht

Val naar beneden
Heden, het “nu”
Lijkt te vervagen tot mijn verleden

Voeten bewegen voort
Geen enkel geluid verstoort
Klim ik naar de top

Kijk
Voorzichtig over de rand
Val ik in gedachten

Een diepe afgrond
Waarin ik beland
Aan de kant gezet door het leven

Kijk ik
Besef ik droom
Niets aan de hand

Land
Langzaam
Met beide voeten op de grond

JvdK (c)

Sophie Pétronin

Gepaste afstand bij een intiem moment.
Een gedenkwaardig moment
na vier jaren opsluiting.
Totale afzondering,
ver weg van huis
in een totaal ander land.
President Macron
kijkt serieus en statig
en
heeft zo zijn eigen gedachten…
**
Afstand
intiem moment
na jaren opsluiting
ver weg van huis
serieus.
**
Statig
President Macron
Een memorabel moment.
hij kijkt serieus
bedenkelijk.