Wij hadden het er wel eens over. Om die karavaan van ons te verhuizen naar Maastricht. Handiger met de kinderen. Fijner voor Ries, die graag naar zijn werk fietst. En leuk voor mij. Ik ben graag in de stad. In de boekenwinkel in de kerk. Op de markt op vrijdag. De H&M.    

Maar ja, ons mooie huis op de berg dan? Daar wilde ik nog- lang van ze leven- niet weg.  Een verademing-na die donkere woning in Glons, waar spoken woonden (echt waar!). Het fijne witte huis waar we nu wonen is spookvrij, het uitzicht prachtig en het licht is, tja, licht. En dan wonen er ook nog eens van die leuke buren naast en tegenover.

Maar nu is het einde van het eerste schooljaar van Lucas en Lotte in zicht. En wat hebben ze het fijn in Maastricht. Het warme bad waar ze in vielen is nog lang niet lauw. En in Belgie voelden ze zich af en toe toch anders. (Lotte: ‘Die naam van mij, die kan niet echt mam. Het betekent zeeduivel, dat is de lelijkste vis van al!’) Op de internationale school is een beetje anders gewoon normaal. En naast Kowalski of Papadopoulos klinkt Sauerschnig niet eens zo raar. Toch?

Alleen dat heen en weer gerij. Ik maak behoorlijk kilometers. Mijn auto ruikt steeds meer naar jongensscheten en meiden-gekat. En vanaf de achterbank komt ook steeds vaker het verzoek. Dat ze met vrienden nog even de stad in willen. Of op zaterdagavond naar film. Dat het makkelijk zou zijn als ze dan zouden kunnen fietsten. Vind ik ook en wil ik ook. Van die echte Hollandse kinderen. In de ochtend van; ‘hier is je brood en hier is een kus en tot vanmiddag.’ En dat ik dan door het keukenraam zwaai als ze de straat uit fietsen.

Begin april hebben we de knoop doorgehakt. Het huis ging in de verkoop. Floor maakte de foto’s en ik een swingende verkooptekst. Richard deed alle rest. En binnen anderhalve week was het huis verkocht. Aan de hoogste bieder ook nog. Het ging zo snel! ‘Waar moeten wij nou heen, met onze dieren, kinderen en met elkaar’, dacht ik alleen maar.

We hebben een paar koophuizen bekeken. Geen ervan voelde goed. Afgelopen maandag hebben we een huurhuis gevonden. Het is wit en heeft een prachtig uitzicht! Het staat in het groen, maar vlak bij de stad. Als het goed is verhuizen we in juni al. De laatste week kunnen ze op de fiets naar school. En ik heb er ongelooflijk veel zin in, want er is een heus keukenraam!

nieuw uitzicht:

fort sint pieter

 

Tot de volgende

x yf

 

 

 

      

2 gedachten over “Dag huis en tuin en opbergschuur (dag jongensscheten en meiden-gekat)”

  1. Gefeliciteerd met de snelle verkoop. Maar ôh, wat vond ik het daar toch altijd leuk en het uitzicht, zo mooi.

    Maastricht, dat is natuurlijk heerlijk en krijg je er iets moois en fijns voor terug. Heerlijk hoor af en toe verhuizen, weer nieuwe indrukken, gezichten en ook het stadse leven. Veranderingen blijf je wakker van. Beetje country-girl een beetje city-girl. Het beste van twee-werelden.

    Liefs Bob en Greetje XX

Geef een reactie