Op planeet Facebook heb ik een aantal vrienden uit kinderboekenland. Schrijvers en schrijfsters die met regelmaat de verschijning van boek nummer twee, drie of zesenzestig aankondigen. Dan ben ik jaloers. Want dat wil ook. Wereldkundig maken dat boek twee er aankomt. En dat kan niet, want er staat geen nieuw boek van mij op stapel. Goed, er ligt een manuscript bij diverse uitgevers. Dat ligt even makkelijk weer in mijn eigen brievenbus. En ja, ik schrijf aan een vervolg op Vanillevla. Tegen de tijd dat dat klaar is, is de eenentwintigjarige Loser-uit het leven van-allang van de achtendertigste waanzinnige Boomhut in de vijfenvijftigste herdruk van een bundel kleuterverhalen gesprongen. Jaloezie is een onbegrijpelijke en lelijke zin. En dan vindt dat groene monster ook nog eens dat het niet aan mij ligt. Dat mijn verhaal zo langzaam vordert. Mijn redelijke ik weet beter.    

Sinds begin van dit schooljaar deel ik, met buurman Roger, een stukje kantoor in Maastricht. Zo zien mijn dagen eruit: Ik parkeer de auto en haal mijn spullen eruit. Steek de sleutel in het slot en zet in de loop naar mijn bureau de koffiemachine aan. Ik haal mijn laptop uit mijn tas en ook mijn lunch. Met mijn make-up spullen even naar het het toilet. Om dan met een eerste kop koffie aan het bureau te gaan zitten. Tot dusver; logisch en standaard.

Keurig open ik dan Word. ‘Hier is het,’ zegt oma. Ze wijst naar een gele woonwagen. Daar was ik gebleven en hoe het verder gaat weet ik ook al. Dan valt mijn oog op de tijd. Het is pas 08.15 uur. (De school van Lucas en Lotte begint erg vroeg en ik gebruik maar een beetje make-up). Voor ik verder ga aan mijn verhaal,  even een rondje het internet op. Facebook-twitter-www.yvonnedevries.com-jaapleest.nl-funda-youtube–www.nieuwetandeninturkije.nl-booking.com-ryanair-weeronline-www.geennieuwerimpelserbij.be-facebook-twitter-enzovoort.

Het is nu 10.35. Ik moet de eerste zin nog schrijven. Mijn nieuwe manuscript is ergens in maart 2021 klaar. Ik moet allen die elk seizoen in de aanbiedingsfolder van een uitgeverij staan dus wel bewonderen (zoek de afgunst in deze zin*).

Wegspoelen maar die jaloezie. Nog maar een koffie met, alvast, een boterhammetje. En daarna… .

Tot de volgende!

x Yf

koffie en een boterham

 

*en de afgunst zit in elk seizoen!

Geef een reactie