We reden er samen naar toe. Ries en ik. Naar dierencrematorium Parkstad in Heerlen. Een laag en kil bruin gebouw. En natuurlijk lag het op een industrieterrein. En natuurlijk regende het vandaag. Er kwamen net mensen naar buiten, met een grote bruine doos. Ik keek maar even niet naar hun gezichten. Wel naar die doos. Een rottweiler of Sint-Bernhard, dacht ik.

‘We komen Kenzo halen,’ zei ik tegen de receptioniste. Ze vond al snel het juiste formuliertje en de mijnheer, naast haar, vroeg of we al hadden nagedacht over welke urn. ‘Maar we hoeven geen urn,’ zeiden wij. ‘Hij gaat mee naar Oostenrijk.’ Want als het om de eeuwigheid gaat, hoort hij daar in de tuin. Er waren ook blikken met bomen erop. Vonden wij prima. Met zo’n blik liep de mijnheer naar achter. Met een kartonnen doosje kwam hij even later terug. Onze namen stonden erop en ons adres. En de extra vermelding:

Hond: Kenzo.

‘Dat is dan zoveel euro,’ zei de mijnheer en Ries rekende af. Ik wachtte met die doos in mijn handen. Wat was is as, maar zonder ziel, zoiets dacht ik. Maar zo voelde het niet. Want mijn handen verzonnen dat het warm voelde en ook een beetje eng. We liepen naar buiten.  En toen moest ik huilen. Want hoe kon dat nou? Hoe was het mogelijk dat ik Kenzo in een doosje in mijn handen had? Dat het zo snel ging en zo echt is.

Ik heb vorige week de hele week geschreven met Kenzo in een kooitje naast me. Totale rust zou heel misschien de oplossing zijn voor zijn verlammingsverschijnselen. Ik had het nog weken zo kunnen volhouden. Beetje tegen hem aan kletsen en hem er af en toe uitlaten om te plassen en meer.  Maar het ging steeds slechter en hij had erg veel pijn. De dierendokter was stellig in zijn mening.  Het afgelopen weekend is hij gekoesterd en geknuffeld. Door ons, door de neven en mijn liefste nichtje. Nog een ‘dropping’ op schoot bij opa. Gedag gezwaaid door oma. Maar het is niet goed en wij zijn ook helemaal nergens opgelucht om. Het is gewoon stom, punt.

Ik eindig deze met een quote van Neef Tim op de melodie van ‘Jij bent zo.’

‘Jij bent zo, de hond van tante Vonne heet Kenzo!’  

Tot de volgende

xYf

 

kenzo

 

Geef een reactie