Half augustus viel de aanbiedingsfolder van de uitgeverij in de brievenbus. Trots als een pauw hield ik het ding vast en las de tekst thuis voor. Mama was er bij. ‘Yvonne is getrouwd en heeft twee kinderen. Met haar gezin woont ze in Maastricht.’ Zo eindigde de korte biografie, die ook in de folder gedrukt stond.

Het was even stil.

‘En haar moeder heet Mieke,’ kopte mama in.

Ik keek haar aan en schoot in de lach. ‘Dit gaat over mij hoor mam,’ zei ik daarna. Waarschijnlijk nog wat pinnig ook. Zoals dochters dat kunnen.

Gisternacht stierf mama. Na een veel, veel te kort ziekbed. Mijn broer en ik zaten naast haar. Ik begrijp het niet.

In mijn hoofd repeteert die ene zin: ‘Mijn moeder heet Mieke.’

En dat snap ik nu wel.

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie