Met de aarde nog in mijn ogen
Zie ik groene sprieten
Als bomen zo hoog

Een tor
Hangt
In mijn snorharen

Haar vleugels
Gekleurd
Voor mijn gezicht

In het zonlicht
Zie ik
Die ene groene spriet

Waarachter een muis
Huist
Voor de duur van deze dag

Is het bijzonder
Wat ik zag
En nog zien mag

Blokkendozen
Langs lijnen
Waarop blikken rijden

Groot en klein
Blijken huizen
Te zijn

Vliegen er
Donkere vlekken
Door de lucht

Met hun rug
Recht naar boven
Beide vleugels opzij

Landen zij op aarde
Verblijven
Om vervolgens verder te gaan

Over grote blauwe vlekken
Die water lekken
In het landschap

Waar de zon laag schijnt
Ziet een bijzondere boom
Haar eigen schaduw op de grond
Elfen dansen ermee in het rond

Staat zij in het Wilgenbos
Loslopende reeën
Een vos

Vleien zich neer
Aan haar voeten
Voelen zachtjes aan de bast

In haar kruin
Een vogelnestje
Houdt haar liefdevol vast

Voorzichtig
Slaat zij haar takken
Om zich heen

Hoort de vogels fluiten
In het bos
Waar zij staan mag

Lacht zij de elfen
Vriendelijk toe
Trekt de aandacht van het bosrijk

Blijkt zij
Een Wilgenboom te zijn

JvdK (c)

Geef een reactie